Ruimte om vrij te kunnen denken…
“Ik stel vast dat de studenten nuchterder geworden zijn. Ze zijn opportunistischer en doelgerichter dan vroeger, maar de zuiver intellectuele belangstelling is minder geworden. (…) Het onderwijssysteem werkt dat ook in de hand. De standaardisering en de controledrang worden alsmaar groter. Zo is er minder en minder ruimte voor echte variatie. (…)
Een universiteit belichaamt een eeuwenoude traditie van geleerdheid. Ze moet de behoeder van de wetenschap zijn, maar ook van waarden zoals bedachtzaamheid. Van dat laatste is nog weinig te merken. De universiteit staat onder enorme druk. ‘Output’ lijkt nog het enige dat telt. Kijk maar naar het nieuwe financieringsdecreet. Verbijsterend eigenlijk, dat academici zich daaraan onderwerpen. Het vrije, rustige denken heeft bijna geen plaats meer. (…)
Studenten moeten geconfronteerd worden met een rijkdom aan verschillende stijlen. Daar word je als jongere rijker van. Daarom moet de Universiteit Antwerpen een rariteitenkabinet vol karikaturen zijn. Als professoren er géén rare -dus zeldzame, buitengewone, vreemde, nieuwe- ideeën en manieren op na houden, wordt de universiteit een organisatie vol gladde jongens, die hun vaantje naar de wind hangen of die zich snel aanpassen om toch vooral als ‘normaal’ te worden beschouwd. En ‘karikaturen’ -daar ben ik ook niet op tegen: op de spits gedreven figuren die ergens ondubbelzinnig voor staan. Ik pleit er niet voor dat alle proffen moeten opvallen door excentriek gedrag. Maar als ze allemaal hun specifieke stijl, aanpak en belangstelling in ere houden, duurt het een tijd voor studenten de universiteit volledig in kaart kunnen brengen. Dat bevordert het denken. En dus zou ik zeggen: leve de vreemde snuiters!
Walter Weyns, theoretisch socioloog, in Alumni Universiteit Antwerpen, april 2008.
