“Vooral die oude teksten brengen de leerlingen in situaties die voor hen niet onmiddellijk herkenbaar zijn. (…) Maar die vervreemding schept precies ruimte voor nieuwe inzichten. Als je echter alleen vertrekt van de leefwereld van de jongeren, lever je hen gewoon uit aan de verborgen belangen van de consumptiemaatschappij.
Dat staat natuurlijk haaks op de moderne communicatiewetten die ‘eisen’ dat alles transparant en logisch is. Hier is echter geen ruimte meer voor paradoxen en symbolen, die nochtans ook zeer communicatief kunnen zijn, maar dan wel in de zin van ‘gemeenschapsstichtend’. Het moderne taalgebruik lijkt daarentegen, ondanks de schijn van het tegendeel, vooral bedoeld om mensen net vast te houden in hun beperkte, individuele leefwereld. Ook jongeren van nu hebben evenzeer behoefte aan het vinden van wegen naar volwassenheid en aan geduldige ‘wegwijzers’ die hen daarbij oriënteren.”
Interview met Paul Thoen in De Bond van 18 april 2008.
