François de Malherbe (1555-1628)

François de Malherbe

Omstreeks 1600, na de godsdienstoorlogen, snakte Frankrijk naar rust, orde en discipline. Dit was de basis voor de absolute monarchie.

Ook in de taal streefde men naar vereenvoudiging. Dat verklaart het succes van Malherbes hervormingen.

Malherbe was een verarmde edelman die op zijn vijftigste als dichter kon gaan werken aan het hof van Hendrik IV. Hij was een middelmatig dichter, met weinig verbeelding en gevoel. Maar zijn taalregulerend werk is uiterst belangrijk gebleken.

Hij stelde dat de taal tijdens de Renaissance tè rijk en tè omslachtig was geworden. Hij wou vele vernieuwingen opnieuw uit de taal bannen: archaïsmen, latinismen, provincialismen, technische termen.

Ook in de poëzie stelde hij nieuwe regels met betrekking tot rijm, cesuur, hiaat, enjambement, enz. In plaats van een persoonlijke poëzie hield hij meer van algemene ideeën. Onder zijn invloed is de lyrische poëzie op de achtergrond geraakt, om pas in de Romantiek weer ten volle haar rechten op te eisen.