Georges PerecGeorges Perec is een Frans auteur (° 7 maart 1936, † 3 maart 1982), zoon van Poolse Joden die naar Frankrijk waren uitgeweken.

Zijn vader sneuvelt in 1940, zijn moeder wordt gedeporteerd in 1943 en vergast. Hij groeit op bij een oom en tante.

Zijn romandebuut in 1965 – Les Choses, Une histoire des années 60 – is meteen raak. Het beschrijft het ontstaan van de consumptiemaatschappij aan de hand van een eenvoudig verhaal over ‘de dingen’, statussymbolen die aan de ambities van de hoofdpersonen (een jong koppel) beantwoorden. Een sociologische roman die de Prix Renaudot kreeg.

In 1969 verschijnt La Disparition een literaire thriller rondom de verdwijning van de letter ‘e’. In het verhaal van ruim 300 pagina’s komt die letter geen enkele maal voor – een Nederlandse vertaling ervan bestaat uiteraard niet. Drie jaar later keert hij die krachttoer om in Les Revenentes – daarin is de ‘e’ de enige gebruikte klinker.

In 1978 publiceert hij zijn magnum opus La Vie mode d’emploi, romans. Romans in het meervoud want het gaat om honderden verhalen die met elkaar verbonden worden door een gebouw met negen woonniveaus en een kelderniveau aan de Simon-Crubelierstraat nr 11 in Parijs. Op de lagere verdiepingen bevinden zich telkens twee woongelegenheden, hoger drie en de twee hoogste zijn opgesplitst per kamer (de vroegere dienstbodenkamers). Daarin spelen alle verhalen zich af, niet als in een soap, integendeel, vaak in isolement of wederzijdse onverschilligheid. En toch overstijgen zij de context van het gebouw want elke bewoner leeft met zijn of haar herinneringen. Honderden verhalen, honderden stijlen, van kitsch tot luxe, van boodschappenlijst tot filosofische beschouwingen, van nonsens tot schaakproblemen. Dit boek werd bekroond met de Prix Medicis.

In 1976 werd Perec lid van OuLiPo – Ouvroir de Littérature Potentielle – en werd daarvan – naast Raymond Queneau – de bezielende kracht. Ook Marcel Duchamp en Italo Calvino maakten deel uit van die club.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Georges_Perec


Het leven een gebruiksaanwijzing (Frans: La Vie mode d’emploi) is een bijna 600 pagina’s tellende roman van de Franse schrijver Georges Perec uit 1978. De Nederlandse vertaling is van Edu Borger en verscheen in 1995.

Het leven een gebruiksaanwijzing is een roman over de details van het dagelijks leven, in de vorm van een portret van een Parijs flatgebouw en haar bewoners. De lezer wordt kamer voor kamer, van de zolder tot de kelder, door het gebouw geleid. Elke kamer krijgt een apart hoofdstuk, in totaal 99 stuks.
De puzzel, belangrijk item in de structuur van Perecs roman

De rode draad doorheen de roman wordt gevormd door de rijke Engelsman Bartlebooth, die zijn leven op labyrintische wijze ordent rondom een vijftigjarenplan: “een willekeurig plan dat alleen streeft naar zijn eigen voltooiing”. Concreet er op neerkomend dat hij voortdurend schilderijen maakt, er vervolgens puzzels van laat maken, deze weer in elkaar laat zetten, waarna het schilderij weer terugkeert naar zijn oorsprong en zichzelf daarmee uiteindelijk vernietigt. Als Bartlebooth in 1975 sterft loopt hij zestien maanden achter op zijn plan. In de laatste puzzel waar hij mee bezig was vormt het gat van het enige nog niet geplaatste stukje de contouren van een x, “maar het stukje dat de gestorvene in zijn vingers houdt heeft de, ironisch genoeg allang voorspelbare, vorm van een w”.

Het leven een gebruiksaanwijzing kan gezien worden als een enorme stijloefening, meer experimenteel dan existentieel. Naast verhalen, overpeinzingen en vooral ook talloze lijsten en beschrijvingen van de meest triviale alledaagse dingen, genereert puzzelmaker en spelletjesbedenker Perec ook voortdurend wiskundige formules en schaakproblemen die op een ogenschijnlijk logische doch uiteindelijk willekeurige wijze de route van de vertelling bepalen (het boek van voor naar achteren te lezen, maar er kan ook prima kris kras door de hoofdstukken worden gesprongen). Voortdurend herkenbaar is Perecs Oulipiaanse stelregel dat de literatuur zich weer moet herenigen met wetenschappelijke disciplines als de wiskunde en de kansberekening, welke wel het centrale thema van het boek mag heten.

Het leven een gebruiksaanwijzing wordt gezien als Perecs magnum opus. In 1978 ontving hij voor het boek de Prix Médicis. In 1999 werd het op de 43e plaats gekozen in Le Mondes 100 Boeken van de Eeuw.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Het_leven_een_gebruiksaanwijzing

Creative Commons Licentie
Dit werk is gelicenseerd onder een Creative Commons Naamsvermelding-GelijkDelen 3.0 Unported licentie